Öldürücü Yedi Gün #5 Hayatımın En Kötü Deneyimi

/
19 Comments
Şimdi babamla aramın kötü olmasının birçok sebebi var ama ona gıcık olmamın en büyük sebebi beni sürekli korktuğum durumların içine sokmasıdır.


Bu ne demek peki. Açıklayayım. Hepimizin belli korkuları vardır. Kimimiz yüksekten, kimimiz karanlıktan kimimiz ise küçük bir alanda kapalı kalmaktan korkarız.(klostrofobi) Hah babam bende bunlardan birinin olduğunu duyduğunda ya da hissettiğinde beni o duruma ZORLA sokar. Hani şey değil 'Hadi yapabilirsin.' falan gibisinden cesaret verici sözler yok. Direk o durumun içine sokar kaçabileceğim kapı bırakır fakat eğer ki o kapıdan kaçacak olursam aylarca benimle dalga geçer ki bu da en sinir olduğum şeylerden biridir.


Şimdi yerinde bir örnek vereyim. Sekizinci sınıftayken bir araba kazası geçirdim. Kazanın olduğu bölge çok sıkıntıydı çünkü yokuştu ve geceleri oradan arabalar hız yapıp geçiyordu. Sonuca gelirsek bana bir şey olmadı - asfalta sülük gibi yapışmam dışında- sadece biraz belim morardı. Sürücü kadındı ve arabayı daha yeni çalıştırmıştı.  Bir de ufak bir dipnot beni araba çarpan yerin etrafında hiç trafik ışığı yoktu -bunu Jandarma belediyeye beş bin kez ikaz etmesine rağmen- olaydan sonra yanlış hatırlamıyorsam beş tane trafik lambası yapıldı.


Bu olaydan sonra bende inanılmaz bir araba korkusu oluştu. Sanki arabalar beni ezmeye programlanmış canavarlardı. Yol tamamen boşalmadan geçemiyordum ve metrelerce sonra olsa bile genelde trafik ışıklarını tercih ediyordum.

Tabi babam nasıl olduysa ayıktı bu korkuma. Birgün beni yürüyüşe çıkardı ve 48495805 kez karşıdan karşıya geçirdi. (kesinlikle yolun boşalmasını beklemeden ve yaya geçidi kullanmadan)  Eve geldiğimde sinirden ve korkudan elim ayağım titriyordu.


Herneyse ben dün dedik ki bisiklet sürmeye gidelim. Hani minimum yedi kilometre süreceğimi bile bile çıktım bu yola. Biraz da ben daha önce kullandığımız güzergahı kullanırız diye düşünerek çıktım yola ama ne arar.



Beni Instagram'dan takip ediyorsanız bu yolu hatırlarsınız. Bu yol üniversiteme giden bir yol ve ben her geçtiğimde sağ taraftaki ormanlı uçurumu ve soldaki göl manzarasını çekerim.

Ve buranın trafiği okul zamanında hep sıkışık olur. Çünkü çift şerit ve şeritler küçük. Şimdi benim peder önde gidiyor ben arkada buraya girdi ben dedim 'Aha ayvayı yediik.' Hani bağıramıyorum da 'süloğğ nereye gidiyon yav!' diye çünkü yediremiyorum kendime pes etmeyi. 


Hah şu sağ şerit var ya orada en sağdaki çizgi ile bariyer arasında iki buçuk ata ata gidiyorum ben. Aralarda da ışıklar var metrede bir bu asfalta sabitlenmiş. Her metrede bir kalp krizi geçiriyorum onlara takılıp düşeceğim diye. Biraz takılıp düşsem bariyerin arkasına uçurum orası hep. Ölüm garanti yani. 


Her solumdan araba gelip geçtiğinde 'YÜCE RABBİM SANA GELİYORUM.' diyorum. Kulaklığı falan çıkardım dikkatim dağılmasın diye birde yol epey uzun. Yani arabayla üç dört dakikalık bir köprü. 

Neyse ölmeden geçtim ama sonunda. Hayır benimki de ayrı bir inat.

Neyse devamında beni saçma sapan orman yoluna sokması mı dersin tamamen yokuş olan altmış derecelik bir yokuştan aşağı indirmesi mi yoksa yine aynı tip yokuştan çıkarması mı?


AY ÖMRÜMDEN BİR İKİ YIL GİTTİ GALİBA.

Ama ölmedim işte. hala buradayım. 


Yani ölmüş de olabilirim, bilemiyorum.

Bunları bir yana atarsak başlamakta geciktiğimi düşündüğüm animelerden birisi olan Fairy Tail'in mangası final yaptı sonunda. Benim favori çiftim birbirine olan sevgilerini daha önce itiraf etmişlerdi ama (meraklısına gajeel x levy) çoğu çiftlerin ucu açık bırakıldı. 

(Fanart'lar olmasa ölebilirdim)


Gönül isterdi ki şu Naruto gibi devam etsin, çocukları olsun evlensinler falan görelim biz bunu. Ama hain Hiro Mashima bizi bundan mahrum bıraktı.


Bir efsane daha bitti. Animenin son sezonunun 2018'de geleceği duyuruldu.

Bunun haricinde yeni bir animeye ruheşimin tavsiyesi ile başladım. Kakegurui. (İncelemek için tık)



Konu: Hyakkaou Akademisi, çok farklı bir müfredata sahip ayrıcalıklı bir kurumdur. Zenginler içerisinde bile zengin olduğunuzda sizi öne çıkaracak şey kitaplar ya da atletik yetenekler değildir. Rakibin aklından geçenleri anlamak ve uzlaşma sanatıdır. Bu becerileri sivriltmenin ise kumardan daha iyi bir yolu yoktur. İşte bu sebeple Hyakkaou Akademisi'nde kazananlar krallar gibi yaşarken kaybedenlerin canına okunur. Ne var ki okula Yumeko Jabami'nin katılması, herkese gerçek kumarın ne olduğunu öğretecektir. (kaynak:Türkanime çünkü konu yazamıyorum)

Daha 12 bölümden sadece dördü yayınlandı. Aslında böyle yeni anime seyretmeyi sevmiyorum. Sonu belirsiz ve bekle anam bekle. Çok aman amanda hoşuma gitti denemez ama (madem öyle niye seyrediyorsun yalnizamaozgur değil mi?) okula yeni gelen kızın yönetim kurulunu dağıtmasını dört gözle bekleyip, merak ettiğim için izliyorum galiba. 





Son olarak şuraya birkaç hafta önce keşfettiğim dinleyip (ve klibini izleyip) güldüğüm müziği bırakıp kaçıyorum.



Marstan diğer seslenişler;

19 yorum:

  1. Korkularınla başa çıkman için yapıyordur . O olmadığında kendi başına ayakta kalabilmen için belkide.
    Fairy taili severim iyidir hoştur. Ama bikaç sezıncuk geride kalmış olabilirim. Ben mangaları animelerden daha çok seviyorum . Daha çok ayrıntı oluyor .
    Şarkıyı sevdim . Bıkana kadar dinlerim artık :D. Esenlikler dilerim sayın blogger :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. PROFİL RESMİN EDWARD ELRİC Mİ YOKSA BANA MI ÖYLE GELİYOR :O

      Sil
    2. Evet o ama daha tanışmak nasip olmadı kendisiyle. Wifili bir gün o da olur inşallah :D

      Sil
    3. İNTERNETİ BULUP İZLEMELİSİN DİYORUM BAŞKADA BİR ŞEY DEMİYORUM. ama brotherhood u izle ya

      Sil
  2. "Korkularınla baş edebilmenin yolu; onlarla karşı karşıya kalmaktır" felsefesi yani; ama gaddarca aslında! yazınızdan da anlaşılıyor zaten. :)

    YanıtlaSil
  3. Denizde çocukları korkudan çığlık atarken zorla onları batıran babalar gördü bu gözler. Ahh ahhh!! Korkuyu yenmenin yolu böyle pattadanak atlamaksa olaylara psikologlar ne işe yarıyor sormak isterdim :(

    Sana da çooook geçmiş olsun bu arada

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ayyy onu da yaptı bana :D ikinci havuz deneyimimde sen git havuzun 1.85m lik yerine it. Allah ne travmalar atlattım yaa.

      Sil
  4. allam ya babana birileri şefkati öğretmeli valla :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deep o mesleği yapan bir adamın şevkatli olması tuhaf olurdu gerçi biliyorsun :D

      Sil
    2. olsun yaa evde şefkatli olması lazım benceee bana nee :) işinde ne isterse olsuuun :)

      Sil
    3. benimde kaderim buymuş napayım :(

      Sil
  5. O kadar yorum yazdım gönderdim, internet kesildi gitmedi. Şu an ölüyorum sinirden. Neyse diyordum ki zalimce yollardan korkularla başa çıkma olmuş senin durumun canım. :D Bi de Fairy Tail lisedeyken izlerdim. Bundan bir 6-7 yıl önce. :D

    YanıtlaSil
  6. Hahaa :) ay ne kadar denişik bir baban varmissss :) benimkide asla korktugum seylerin üstne gitmez kiyamaz zaten. Hala 3 yasindayim onun göznde. Çay bile demletmezdi bana evlenene kadar düsn 😀 yanarım falan diye. Cok eglendim ya harikasin 😀

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne güzel işte :( benimki beni uçurumdan atacak elinden gelse :D

      Sil
  7. Kuzum senneler cekıyorsun yaaa ☺️😉 Hepsı bırer anı ne guzel ☺️👍

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. anlatırken güzelde yaşarken kötü epey ya :D

      Sil
  8. Geçmiş olsun. Baban seni zor duruma sokmak için değil, aslında korkulacak bişey olmadığı için böyle şeyler yapıyor. Ona kızma ;)
    Ayrıca o yoldan çok geçtim hemşerim. Manzara çok güzel ama dediğin gibi dar bir yol. Bisiklet için sıkıntı.

    YanıtlaSil
  9. Selam 😂 Okurken güldüm eğlendim açıkçası. Bende bunu çok yapıyorum. Birisi bir şeyden korkuyorsa o korkusunu yenmesi için elimden geleni yapıyorum. Ha sonrasında sövüyorlarmı sövüyorlar. Neyse benim fobilerim birincisi kar korkusu. İzmir'de yaşıyorum ve kar korkusu ne alaka diyeceksiniz. Anlatayım; bir gün bozdağ diye kar yağan bi kayak merkezine gitmiştik ve benim ayağım yürürken aniden kara gömüldü, sonra dizim çıktı. Öyle kardan, kaymaktan, yokuştan korkuyorum jskdhdkd İkinci de böcekten çok korkuyorum ıyk

    YanıtlaSil